پس از آنکه امام حسین علیه السّلام به امامت جامعه مسلمین رسید، یزید به دنبال این بود که با بزرگان اسلام از جمله امام حسین علیه السّلام پیمان و عهد حکومت خود را بگیرد و از این طریق مخالفان حکومت خود را سرکوب نماید. به همین خاطر سخت به دنبال این بود تا از امام حسین علیه السلام این بیعت را بگیرد و حتی یزید می خواست که اگر موفق به گرفتن بیعت نامه از امام حسین نشد، ایشان را به شهادت برسانند و از این طریق مخالفان خود را از سر راه بردارد.  به دنبال همین موضوع هنگامی که امام حسین علیه السّلام از قصد شوم یزید با خبر شد، به شدت با حکومت او و بیعتی که میخواست از آن حضرت بگیرد، مخالفت نمود و در همان هنگام شروع به جمع آوری سپاه خود برای مبارزه و قیام علیه ظلم و ستم نمود.

 از همین روی امام حسین علیه السّلام در روز یکشنبه ۲۸ رجب سال ۶۰ هجری شبانه از مدینه خارج شد و حدود شش روز بعد یعنی سوم شعبان به مکه وارد شد. آن حضرت تا هشتم ذی حجه در مکه ماند و اعمال مربوط به حج را به جا آورد و بعد از آن عازم سرزمین کربلا شد و سپس سال ۶۱ در سرزمین دور از آب کربلا خیمه های خود را به پا نمود و در نهایت در روز دهم محرم سال ۶۱ به همراه یاران با وفای خود به شهادت رسید