توهّم ساختگی بودن تشیّع

طبری درباره توهّم ساختگی بودن تشیّع می نویسد: یک یهودی به نام عبدالله بن سبا در صنعا در زمان عثمان، اظهار مسلمانی کرد و در بین مسلمانان نفوذ پیدا کرد. عبد الله بن سبا به مرور زمان مشغول رفت و آمد به شهرهای شیعه نشین همچون کوفه و مصر نمود و مردم را بشارت می داد که پیامبر اسلام نیز مانند حضرت عیسی باز خواهد گشت و حضرت علی وصی ایشان می باشد و اینکه عثمان در حق حضرت علی ستم کرد و جای ایشان را غصب کرده است. پس باید با عثمانمبارزه کرد تا حق به حقدار برسد.

عبدالله بن سبا به پیروان خود دستور داد که در شهرهای اسلامی بروند و مردم را امر به معروف و نهی از منکر کنند و از حاکمان انتقاد نمایند. گروه هایی از مسلمانان که از صحابه و تابعین بودند به گروه ایشان گرویدند همانند ابوذر، عمار یاسر، مالک اشتر و غیره. وظیفه پیروان عبدالله بن سبا این بود که مردم را علیه حکومت وقت تحریک نمایند که در نتیجه عدّه ای از مسلمانان با تحریک آنان قیام کردند و عثمان را در مدینه محاصره کردند و او را به قتل رساندند.

این مطلب خلاصه ای از داستان عبدالله بن سبا می باشد که این نسبت سخیف را به شیعیان می دهند. در مقابل این سخنان، دلایل بسیار محکم و یقینی می باشد که این فرضیه را به طور کامل ردّ میکند که در مطلب بعدی این ادلّه را بیان می نماییم. 

نتیجه گیری

 مطالب گذشته گوشه ای از حوادث مهمّ زندگی حضرت علی علیه السّلام که گویای شایستگی‌ها و فضائل ایشان بود، بازگو نمودیم و فهمیدیم که در زمان حیات رسول الله صلی الله علیه و آله ایشان به عنوان چهره ی بسیار شایسته، برای رهبری در زمان رحلت رسول الله پدید آمد و این اتّفاقات موجب شد تا گروهی که در دل، کینه ی ایشان را نداشتند، پیرو حضرت گردند. این گروه به عنوان «شیعه علی» شناخته می‌شدند.

در واقع شیعه بودن درک این مطلب است که در درون حضرت علی، رهبری حکیمانه و هدایتگر علمی وجود دارد که مورد تایید خود رسول الله نیز بوده است. بنابر این تشیّع روی دیگری از اسلام می‌باشد. این گروه پس از وفات رسول الله نیز بر عقیده خود استوار بودند و حضرت علی را به عنوان جانشین رسول الله پذیرفتند.

در کتب علمای اهل سنّت نیز اشاره هایی نسبت به پیروان امام علی علیه السّلام شده است. به طور مثال، نوبختی در کتاب خود می‌گویند:« شیعه پیروان امام علی بن ابی طالب هستند که به این نام معروف شدند، چه در زمان پیامبر و چه پس از رحلت ایشان. این گروه از همان ابتدا با پیوستگی به آن حضرت و عقیده به امامت او، معروف می باشند.» مقالات الاسلامیین جلد ۱ صفحه ۶۵.

(منبع کتاب سیمای عقاید شیعه)

حدیث غدیر

حدیث غدیر از جمله احادیث متواتر می باشد که در هر عصری توسط صحابه و تابعین نقل شده است. حدیث غدیر در نزد شیعه بسیار گرانبها و ارزشمند می‌باشد. حدیث غدیر ماجرا و تفصیلات بسیار زیادی دارد که اکنون در صدد بیان این مطالب نیستیم. بلکه می خواهیم بگوییم که این حدیث در زمان پیامبر رخ داد و از جمله اتفاقات مهم آن دوران بوده است. پیامبر در راه بازگشت از حجة الوداع طبق دستوری که از جانب پروردگار به او وحی شده بود، ولایت امام علی علیه السّلام را به مردم ابلاغ نمود.  این رویداد آنقدر مهمّ و حساس بود که اگر پیامبر این کار را انجام نمی داد، همانند این بود که انگار شریعت اسلامی را به طور تمام و کمال به مردم ابلاغ نکرده باشد. از این رو می‌توانیم اهمیّت و حساسیّت این واقعه را به خوبی درک نماییم.

پیامبر صلی الله علیه وآله در روز غدیر بر فراز منبری که از جهاز شتر ساخته شده بود فرمودند:« مَن کُنتُ مُولاه فهذا عَلیُّ و مولا». این حدیث سبب شد عدّه ای از مهاجرین و انصار به حضرت علی علیه السّلام روی آورند و آن را محور هدایت پس از پیامبر قبول نمایند. هرچند پس از فوت پیامبر فرصت طلب، سخنان پیامبر را نادیده گرفتندو منصب حکومت اسلامی را به ناحق در اختیار خود قرار دادند.

منبع:کتاب سیمای عقاید شیعه

دلایل وصایت امام علی علیه السلام ۲

در ادامه مطلب قبل، دلیل دیگری که نشان دهنده وصایت امام علی علیه السّلام می باشد را ارائه می نماییم. دوّمین دلیل برای جانشینی امام علی علیه السلام حدیث منزلت می باشد. داستان از این قرار است که وقتی پیامبر صلی اللّه علیه وآله به رسالت برانگیخته شدند، در ابتدای کار مأمور به ابلاغ و دعوت پنهانی بود. پس از گذشت مدتی آیه «وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَكَ الْأَقْرَبِینَ وَاخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّی بَرِی ءٌ مِمَّا تَعْمَلُون؛ترجمه:خویشاوندان نزدیك خود را انذار كن، و بال و پر (مهر و نرمی) خود را برای مؤمنان كه از تو پیروی كرده‌اند، پهن كن و اگر از تو نافرمانی كنند، بگو: من از آنچه شما انجام می‌دهید بیزارم»(شعرا214) نازل گردید، ایشان مأمور ابلاغ رسالت خویش به اقوام و خویشاوندان خود شد. در جلسه ای که با سران قوم بنی هاشم برگزار شد سه مرتبه رسالت خویش را بر آنان اعلام نمود. در هر سه مرتبه هیچ کس آن را نپذیرفت مگر یک نفر و آن یک نفر کسی نبود جز مولا امیرالمومنین علیه السّلام. ایشان در هر بار آمادگی خود را برای پذیرش رسالت حضرت رسول اکرم اعلام می نمود. آنگاه پیامبر فرمودند: این برادر، وصی و جانشین من در میان شماست. از او سخن بشنوید و فرمانبرداری کنید. مسند احمد جلد ۱ صفحه ۱۱۱

این روایت در نزد شیعیان یکی از مهمترین ادله برای جانشینی امام علی علیه السّلام می باشد. هرچند جماعت اهل سنّت در صدد تضعیف سند این روایت می باشند و به طور کلی منکر وصایت حضرت علی علیه السّلام به جای پیامبر صلی اللّه علیه وآله می باشند.

منبع:کتاب سیمای عقاید شیعه

دلایلی برای وصایت حضرت علی علیه السّلام

در زمان حیات پیامبر صلی الله علیه وآله به کرّات در مناسبت های مختلف به فضائل و مناقب امام علی علیه السّلام اشاره می نمودند. این صحبت‌ها موجب شد تا گروهی در زمان خود رسول الله گرد امام علی حاضر شوند و از او به عنوان برترین الگو برای رسیدن به فضائل پیروی کنند. در چند مورد دیگر به گواهی تاریخ، حضرت علی مورد تایید رسول الله برای جانشینی قرار داشت که می‌توان درباره هر کدام ساعت ها مذاکره کرد و در مورد آن کتاب های فراوانی نوشت. ولی بطور اختصار به چند نمونه از آنها اشاره می نماییم: 

یک) حدیث منزلت: تاریخ نگاران در کتاب های خود آورده اند که رسول الله عازم جنگ تبوک بودند. حضرت علی علیه السّلام عرض کرد: من هم همراه شما بیایم؟ حضرت فرمودند: نه. حضرت ناراحت گشت و گریست. رسول اللّه به ایشان فرمودند: آیا نمی‌خواهی نسبت به من همچون هارون نسبت به موسی باشی جزء اینکه پس از من پیامبر نیست؟!« صحیح بخاری جلد ۵ صفحه ۲۴»

استثنای پیامبر گویای این است که جز نبوّت همه ی منصب هایی که هارون داشته، برای امام علی علیه السّلام نیز ثابت می باشد.( این مطلب ادامه دارد....)

( منبع کتاب سیمای عقاید شیعه)

پیدایش مذهب شیعه

برخی از مسلک های اعتقادی همانند خوارج و معتزله و... بر اساس پدید آمدن حوادث و علل مختلفی پدید آمدند. ولی شیعه مانند این گروه ها پدید نیامده است بلکه وجود آمدن تشیّع حاصل از اعتقاد به استمرار رهبری جامعه اسلامی بصورت وصیت و توصیه رهبر اصلی آن، برای امام علی علیه السّلام و اولاد ایشان می باشد.

پدید آمدن این  تفکّر، در همان زمان حیات پیامبر صلی اللّه علیه وآله کلید خورد و گروهی از انصار و مهاجرین نیز در زمان خود پیامبر آن را پذیرفتند. همچنین پس از رحلت حضرت رسول نیز بر این عقیده باقی ماندند. بنابر این تاریخ تشیّع در دل تاریخ اسلام و مبدأ آن از آغاز ظهور اسلام می‌باشد.

از طرفی دیگر پیامبر اکرم چندین بار در زمان ها و مکان های گوناگون، فضایل و مناقب امام علی علیه السّلام را برای مردم و اصحاب خویش بیان می نمود. این سخنان پیامبر سبب شد تا در همان دوران گروهی گرد حضرت علی قرار گیرند و این گروه همواره مورد تایید خود رسول اکرم قرار داشت.

منبع:تلخیص کتاب سیمای عقاید شیعه)

شیعه در قرآن و حدیث

شیعه در قرآن کریم برای پیروان پیامبران بزرگ الهی به کار رفته است . در داستان حضرت موسی علیه السّلام می‌ خوانیم «آنکه از پیروان او بود، او را بر ضدّ آنکه از دشمنانش بود به فریاد رسی خواست» .فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِي مِن شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ(قصص آیه15)

همچنین به معنای تفرقه و اختلاف هم به کار رفته است. در آیه ۳۲ سوره روم می‌خوانیم که« إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا» که اشاره به تفرقه و جدایی انداختن دارد.

هرگاه شیعه به معنای تبعیت و پیروی به کار برده شود، اشاره به بعد مثبت و نیکوی آن دارد ولی وقتی به معنای تفرقه و جدایی باشد منظور معنای منفی میباشد.

در روایات نیز واژه ی شیعه بسیار به چشم می‌خورد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله  این واژه را در کلام خود به معنای حقیقی آن به کار می برده است.

وقتی آیه مبارکه «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ» نازل شد، حضرت در حال حیات خویش پیروان امام علی علیه السلام را شیعه توصیف کردند. حضرت رسول گروهی را که نسبت به علی علیه السلام موالات و پیروی داشتند« خیرالبریّه» نامید.

باتوجّه به این مطالب،روشن گردید که شیعه هم  در آیات و هم در روایات مصداقدارد و اینکه جماعت اهل سنت معتقدند شیعه از زمان صفویه به بعد بوجود آمد، پنداری باطل و غلط می باشد.