از دیدگاه اهل سنّت صحابه به کسانی گفته می شود که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم را دیدند و یا از آن حضرت حدیث نقل نموده اند. این تعریف در نزد شیعیان قابل قبول نمی باشد و از دیدگاه آنان صحابه کسانی می باشد که نه تنها به پیامبر ایمان آوردند، بلکه پس از پیامبر نیز بر ایمان خود و بر عهدی که بسته بودند وفادار ماندند. قیام امام حسین علیه السلام در حالی رقم خورد که بسیاری از افرادی که پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم را دیده بودند و از نزدیک با فعالیت های آن حضرت آشنایی داشتند، پشت نوه ی رسول خدا را خالی کردند و ایشان را تنها گذاشتند. ولی با این حال برخی از صحابه  که از قیام مطلع شدند، همراه با امام شدند و در صحرای کربلا حضور پیدا کردند. در هر صورت حرکت امام حسین علیه السلام یک نهضت خاص و با نیروهای خاص بود و در میان عرب چنین نهضت و قیامی سابقه نداشت. به همین خاطر عده انگشت‌شماری از صحابه در قیام سیدالشهدا حضور پیدا کردند که اسامی آنان عبارت است از: 1. ابن حارث کاهلی 2. حبیب بن مظاهر 3. جون غلام ابوذر 4. مسلم بن اوسجه 5. هانی بن عروه 6. عبدالرحمن بن عبدالرب انصاري خزرجي