بر اساس آنجه که در کتب تاریخی و مقتل های معتبر نوشته شده است، صحب روز عاشورا شیدالشهدا علیه السلام با مرکب خود( اسب یا شتر) به طرف لشگر عمرسعد رفت و برای آنان خطابه ای ایراد نمود. در این خطابه امام با آنان اتمام حجت نمود. پس از اتمام سخنان حضرت، ایشان به سمت اصحاب خود رفتند و پس از چند دقیقه عمر سعد لعنت الله علیه به سمت اصحاب امام حسین علیه السلام آمد و تیری به سمت آنان پرتاب کرد و به اهل كوفه خطاب كرد كه شما در نزد ابن زياد لعنت الله عليه گواهي دهيد اولين كسي كه تير انداخت و جنگ را شروع كرد من بودم.

 به همین خاطر به طور یقینی شروع جنگ میان امام حسین علیه السلام و سپاه عمرسعد در صبح روز عاشوری اتفاق افتاده است و تا ظهر همان روز جنگ ادامه داشته است و امام علیه السلام نماز ظهر روز عاشورا را با اصحابي كه هنوز شهيد نشده بودند خواندند و بعد از نماز ظهر به جنگ خود ادامه دادند. و با شهادت مولانا امام حسين ـ عليه السلام ـ جنگ به پايان رسيد و سپاه عمرسعد لعنت الله عليه به خيمه گاه زنان و فرزندان امام حمله كردند و آن ها را آتش زدند.

پاورقی:

1. سيد بن طاووس، لهوف، ترجمه محمد طاهر دزفولي، سوگنامه کربلا، انتشارات مؤمنين، چاپ پنجم، 1382ش، ص177.
2. قمي، شيخ عباس ، نفس المهموم، ترجمه آيت الله شعراني، موسسه هجرت، چاپ اول، 1381ش، ص329.