پیرامون قیامت باید عرض نماییم که عدل الهی اینگونه اقتضا می کند که انسان ها پس از آنکه از دنیای مادّی به یرای برزخ انتقال پیدا کردند، دوباره زنده شوند و به حساب و کتاب اعمال آنان رسیدگی شود. عالم برزخ همانند پلی می باشد که انسان را از دنیا به آخرت می رساند و انسان را به سرای آخرت که منزلگاه اصلی او می باشد، وارد می سازد و فقط مدّت زمانی در عالم برزخ قرار می گیرد و موقعیّت او در برزخ، بستگی به اعمال و کردار او در این دنیا دارد. 

همانگونه که بیان نمودیم، عدالت خداوند این گونه حکم می کند که انسان ها قبل از ورود به بهشت یا جهنم اصلی، جزئیات اعمال و کردار آنان مورد برؤسی قرار گیرد و میان آنان به عدالت قضاوت شود و از طرفی این قضاوت امکان ندارد که به طور کامل در عالم برزخ اتفاق بیافتد زیرا اولاً بسیاری از حقوقی که توسّط مردم ضایع می شود مربوط به حق الناس بوده و چون برخی از مردم هنوز زنده هستند امکان احقاق حق وجود ندارد. ثانیاً: عالم برزخ مثل جاده ای است و بايد همه مردم از اين جادّه عبور كنند تا در قيامت جمع شوند، تا به حساب اعمالشان رسيدگي گردد، و اين تنها در قيامت ممكن است و نه در مسير راه يعني عالم برزخ.