نماز شب اول قبر
یکی از اعمالی که در اوّلین شب فوت میّت در روایات وارد شده است که برا میّت به جا آوریم، نماز وحشت یا همان نماز لیلة الدفن می باشد. در روایات ما اهمیّت و توصیه های فراوانی نسبت به این نماز شده است زیرا هنگامی که آدمی از این عالم به عالم دیگر یعنی برزخ منتقل میشود، این انتقال همراه با درد و رنج هایی می باشد که تا قبل از آن تجربه نکرده است. به همین خاطر با توجّه به روایات خواندن این نماز بسیار به او کمک میکند تا آسان تر این انتقال صورت گیرد. امام علي عليه السّلام در توصيف احوال ايشان ميگويد: اگر شما بنگريد آنچه را كه مردگان ديدهاند، فرياد ناله سر خواهيد داد و به لابه و زاري روي خواهيد آورد و امر خداوند را اطاعت خواهيد نمود، اما آنچه كه ايشان ديدند از شما پنهان است و به زودي اين پرده كنار خواهد رفت و شما نيز خواهيد ديد.(1)
در كلام نوراني ديگر ميگويد: «فغير موصوفٍ ما نزل بهم، اجتمعت عليه سكرة الموت و حسرت الفوت» آنچه بر ايشان نازل شده توصيف شدني نيست، سكرات مرگ و حسرت از دست دادن آنچه در دنيا داشتند بر ايشان جمع گرديده است
بنابراین نماز لیله الدّفن وسیله ای است که این وحشت فراگیر کاسته شود و به عنوان یک هدیه ای باشد برای میّت. همچنین باید دانست که در عالم برزخ ارتباط انسان با عالم دنیا به طور کامل قطع نمی گردد به همین خاطر حسنات و سیئاتی که از انسان بعد از مرگش جریان دارد، در سرنوشت او همچنان تاثیرگذار می باشد. به همین خاطر در روایات ما توصیه زیادی نسبت به گذاشتن باقیات الصّالحات شده است و اگر نبود اين رابطه ميان عالم برزخ و عالم دنيا، بدون شك نماز وحشت نيز وجهي نداشت.
1. نهجالبلاغه، خطبه 20.
2. همان، خطبه 108.