طبق آموزه های دین مبین اسلام هنگامی که روح از بدن انسان جدا می شود در عالمی به نام عالم برزخ قرار می گیرد اما به طور کلی ارتباطش با دنیا قطع نخواهد شد و در ارتباط با دنیا بستگی به اندازه ایمان و فضیلت‌های او دارد. کسانی که در دنیا به درگاه الهی مقرّب تر باشند، اجازه بیشتری برای دیدار از دنیا را خواهند داشت. ولي آنها كه در دنيا خود را اسير هواهاي نفس كردند و كم تر توانستند در مسير قرب الهي قدم بردارند، ارتباط كمتري با دنيا خواهند داشت.

در این باره شخصی از امام کاظم علیه السّلام سوال کرد: آیا ممکن است که انسان مومن پس از مرگ، خانواده اش را زیارت کنند. حضرت فرمودند: بله. بعد سوال کردند: چه مقدار می تواند زیارت کند؟ امام فرمودند: میزان زیارت مومن از خانواده خود بستگی به فضائل او دارد. بعضی از ارواح هر روز می توانند زيارت كنند و بعضي در هر دو روز يكبار اذن ملاقات دارند و بعضي از آنها هر سه روز يكبار.«1»

البته در این میان باید دانست که ملاقات اهل برزخ با اهل دنیا بدون هدف و دلیل نمی باشدو این دیدار می تواند مایه عذاب یا نعمت شخص گردد. در روايتي است از امام صادق ـ عليه السلام ـ كه فرمودند: إنّ المؤمن ليزور اهله فيري ما يحبّ و يستر عنه ما يكره و إن الكافر ليزور اهله فيري ما يكره و يستر عنه ما يحبّ. 

يعني روح مومن خانواده اش را زيارت مي كند و در اين ديدار فقط چيزهايي را مي بيند كه باعث مسرّت اوست و يا كافر در ديدارش با خانواده، فقط چيزهايي را مي بيند كه باعث ناراحتي او ميشود.(2)

1. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، بيروت: موسسّه الوفاء، ج 6، ص 257.
2. همان.